Οι μάγοι φέρνουν δώρα
και οι βοσκοί το θαύμα,
φάτνη η έρημος δίνει,
το σπήλαιο η γη.

Οι άγγελοι τον ύμνο,
οι ουρανοί αστέρα
κι εμείς Αγνή Μητέρα,
απόγονο Δαβίδ.

Κι εγώ τι να σου δώσω, τι
που θα ‘ρθεις και πάλι στη γη,
κρύα είναι η νύχτα αυτή
σαν κι εκείνη που ‘χες γεννηθεί.

Τι να σου δώσω, τι
θείο Βρέφος και πάλι η γη,
σαν τότε μένει σκοτεινή,
μα έχει ελπίδα, Διαθήκη Καινή.

Τι να σου δώσω, τι,
βρώμικη είναι η μικρή μου ψυχή,
με το Αίμα Σου Κύριε, Εσύ
άγνισέ την και δέξου την.

Μια καρδιά, να τι Σου δίνω,
μέσα στην αγκαλιά Σου
κράτα την Χριστέ μου
αιώνια να ζει.

Κι αν θέλω να σ’ αφήσω,
Εσύ να με κρατήσεις,
πάλι να μ’ οδηγήσεις
κοντά Σου Λυτρωτή.

 

Γ.Π.