Είναι το πρώτο απόγευμα του 2017. Ξεφυλλίζω το καινούργιο ημερολόγιο της χρονιάς. Τι θα φέρει στη ζωή μου άραγε το νέο έτος; Μετρώ τις αργίες, ψάχνω την ημέρα της γιορτής μου, σημειώνω σημαντικά γεγονότα και υποχρεώσεις για φέτος…

Φτάνω στις τελευταίες σελίδες. 28, 29, 30, 31 Δεκεμβρίου 2017… 365 μέρες αργότερα… «Πώς θα κυλίσουν άραγε; τι θα φέρουν στον κόσμο; τι θα φέρουν στη ζωή μου;», αναρωτιέμαι…

    «Τι θέλω να φέρουν στη ζωή μου;», αντιστρέφω την ερώτηση. «Θέλω…», σκέφτομαι και αρχίζω να σημειώνω στόχους, όνειρα κι επιθυμίες. «Θέλω…», σκέφτομαι και στο μυαλό μου έρχεται ένα αυτοσχέδιο τραγούδι που λέγαμε παλιά στο κατηχητικό και στην κατασκήνωση:

Στόχους και όνειρα ουράνια πλάσε!

Στα χέρια του Θεού τη ζωή σου άσε!

    Όταν αφήνω τη ζωή μου στα παντοδύναμα χέρια Του και με εμπιστοσύνη Του αναθέτω τους στόχους, τις επιθυμίες, τα όνειρα, μα και τις δυσκολίες, τις απογοητεύσεις και τον αγώνα της κάθε μέρας, τότε είμαι ασφαλισμένη, ειρηνική και χαρούμενη όλη τη χρονιά. Όταν αντίθετα θέλω να κάνω πράξη τους δικούς μου στόχους, τα δικά μου «θέλω» ανεξάρτητα από το θέλημά Του και δεν Τον αφήνω να μπει στη ζωή μου, τότε απομακρύνομαι από Εκείνον.

    Αποφασιστικά λοιπόν, ΘΕΛΩ αυτή τη χρονιά να αφήσω τον εαυτό μου με εμπιστοσύνη στο Θεό, την πηγή της ειρήνης και της χαράς. Κάθε μέρα να στοχεύω σε στόχους ουράνιους, και να αγωνίζομαι σταθερά να κάνω το δικό Του θέλημα. Κι ο Κύριος θα πραγματοποιεί τους στόχους μου, θα με καθοδηγεί και θα δίνει δύναμη στον αγώνα μου.

    Ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα. Αυτός ας είναι ο στόχος μας για αυτή τη χρονιά, αλλά και για κάθε χρονιά!

Αγριππίνα