Κύριε, στο δρόμο που με έβαλε η αγάπη Σου

τα εμπόδια πολλά…

Στον κόσμο που ξετυλίγεται γύρω μου

οι δικοί Σου δε χωρούν πουθενά.

Σε κάθε βήμα εχθροί με κυκλώνουν

και να Σ’ αρνηθώ μου ζητούν…

Νέφος πάνω μου όμως οι άγιοι

για τη χαρά και τη δόξα Σου μου μιλούν.

Μέσα μου η πάλη με τα πάθη μου μαίνεται.

Να αντέξω με μια ελπίδα μονάχα μπορώ;

Μα η Ελπίδα μου δεν είναι ιδέα και λόγια

αλλά το δικό σου το πρόσωπο το θεϊκό.

Ποια χαρά αυτού του κόσμου μπορεί

να συγκριθεί με τη γλυκιά Σου παρουσία;

Αδιατάρακτη στης θύελλας την ορμή

γαληνεύει της ψυχής την τρικυμία!

Κύριε, στο δρόμο που με έβαλε η αγάπη Σου

είναι στ’ αλήθεια τα εμπόδια πολλά.

Με τον Άσαρκο και Ένσαρκο Λόγο Σου όμως

και τα δύσκολα πώς γίνονται απλά!

Γ.Π.