Κύριε μη πάψεις να χτυπάς!

Μη φύγεις, Κύριε!

Μην εγκαταλείψεις αυτή την πόρτα!

Ακούς; έχει πολύ θόρυβο, γι’ αυτό δεν ανοίγουν.

Περίμενε, Κύριε, περίμενε κι άλλο…

Κάποτε θα πάψει το γλέντι τους.

Θα σιγήσουν τότε όλοι οι θόρυβοι.

Και τότε! Τότε να δεις,

θα λαχταρούν ένα χτύπημα στην πόρτα.

Τότε, Κύριε, μπορεί να τρέξουν ν’ ανοίξουν!

Μη φεύγεις, Κύριε,

μην εγκαταλείπεις τα ταλαίπωρα πλάσματά σου!

Σε ποθούν μα δεν το ξέρουν.

Σ’ έχουν ανάγκη μα δεν το γνωρίζουν.

Μακροθύμησε, Κύριε, ο μόνος φιλάνθρωπος…